Antwerpen (4de k.)22 december 2014
Zaak: 2012/AR/3300 |
![](https://statics.larciergroup-aws-prod.com/img/revues/rdc_tbh/htdocs/car10gris.gif)
De markt inzake het vervoer van olieproducten wordt gekenmerkt door een beperkt aantal afzenders (de zgn. “oil majors”), die slechts met één of hoogstens enkele vervoerders willen werken. Aan vervoerderszijde echter bestaan er, zoals in de binnenvaart in het algemeen, nog veel schippers-eigenaars. Om dit probleem op te lossen zijn een aantal gespecialiseerde bevrachters ontstaan, die zich t.o.v. de “oil majors” presenteren als unieke tegenpartij, en vervolgens de benodigde tonnage inhuren bij de particuliere eigenaars van tankschepen.
Vervoer van olieproducten creëert echter risico's. Om deze risico's zoveel mogelijk in te perken hebben de “oil majors” eigen of gemeenschappelijke inspectiesystemen ontwikkeld (bv. EBIS - European Barge Inspection System). Een schip mag enkel laden wanneer het onder het toepasselijke inspectiesysteem aanvaard is.
In hun contracten met de eigenaars van tankschepen voorzien de bevrachters klassiek dat het schip aanvaard moet zijn en blijven binnen deze inspectiesystemen. Is dit (tijdelijk) niet meer het geval, dan kan de overeenkomst geschorst of beëindigd worden. Dergelijke clausule is geen potestatieve voorwaarde, en is dus niet nietig.