Hof van Cassatie 12 februari 2015
Zaak: C.14.0331.F |
![](https://statics.larciergroup-aws-prod.com/img/revues/rdc_tbh/htdocs/car10gris.gif)
Het arrest handelt over de kwalificatie van een schuldvordering als gewone of buitengewone schuldvordering in de opschorting. Deze kwalificatie is belangrijk voor de positie van de schuldeiser in het kader van een gerechtelijke reorganisatie door collectief akkoord.
In casu was door twee financiële instellingen een algemene pandclausule bedongen in de algemene bankvoorwaarden, die betrekking had op alle bestaande en toekomstige schuldvordering van de schuldena(a)r(en) jegens de bank en derden. Aan de orde was de vraag voor welk bedrag de schuldeisers ingevolge deze algemene pandclausule kwalificeerden als buitengewone schuldeisers in de opschorting: voor het volledige bedrag van hun schuldvordering of (slechts voor) de realisatiewaarde van hun onderpand?
Het Hof van Cassatie oordeelt dat uit de definitie van buitengewone schuldvordering in de opschorting niet afgeleid kan worden dat dit statuut slechts geldt ten belope van de realisatiewaarde van het onderpand van het bijzonder voorrecht die het waarborgt.